Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΑΦΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΑΦΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η Σέχτα των Ξεκωλιάρηδων, η χριστιανική συγχώρεση, οι χρυσοθήρες του μεσοπολέμου και άλλες μολυσμένες ιστοριούλες

24  ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ  9010


Και εγένετο φώς. Ο γαμημένος θεός των πρακτόρων έπλασε από λάσπη και σκατά την νέα δημιουργία του και της εμφύσησε ζωή. Η Σέχτα των Επαναστατών Ξεκωλιάρηδων είναι το νέο χαρτί-μπαλαντέρ στην βρωμερή τράπουλα της παρακρατικής τρομοκρατίας. Η αντικαταστάτρια της πουστιάς που λεγόταν 17 Ψωλοχύματα του Νοέμβρη μόλις ανέβηκε για τα καλά στην σκηνή.


Με ένα πιασάρικο μανιφέστο και ωραία λόγια περί αξιοπρέπειας και πολιτισμού πάει να καλύψει τον απύθμενο πολιτικό βόθρο του οποίου είναι γέννημα-θρέμμα και όργανο.



Λοιπόν ΓΑΜΙΕΤΑΙ και η παλιά και η καινούργια σέχτα και όλοι οι κωλόπουστες που τις απαρτίζουν αλλά και αυτοί που τους καλύπτουν. Τσιμπουκοπνιγμένα μασονοπιονάκια , επαναστάτες του κώλου που παριστάνετε τους άντρες με πιστόλια και αυτόματα, χοντροσκατάδες θρασύδειλοι τραμπούκοι που πάτε να μας ρίξετε ακόμα πιο μέσα στα σκατά, γαμιέστε από όλες τις τρύπες. Γαμιέστε κι εσείς και τα αφεντικά σας, η άρχουσα συμμορία των τεκτόνων, των πολιτικάντηδων και των τοκογλύφων γκάνγκστερ.



Ό,τι μαλακία και να πείτε για να δικαιολογήσετε τις πράξεις σας είναι διάτρητη από την αρχή ως το τέλος. Παρόλο που συμφωνώ με όλες σχεδόν τις διαπιστώσεις για το χάλι της ζωής όλων μας, διαβάζοντας ανάμεσα στις γραμμές της πολυλογάδικης προκήρυξης βλέπω τον ιθύνοντα νού πίσω από τη σκατούλα που αποκαλείται “επαναστατική οργάνωση”. Είναι ο ίδιος με αυτόν που βρισκόταν πίσω από τους 17 παλιόπουστες του Νοέμβρη. Ο εντολοδόχος του αρχιποδίτσα.



Ωραία οργάνωση έχετε ρε μαλάκες. Πληρώστε κανέναν μπλόγκερ της προκοπής να σας γράψει τα κείμενα. Βρωμάνε ρουφιανιά και πρακτοριλίκι στο χιλιόμετρο. Πληρωμένα πουτανάκια είστε των σκοτεινών και εκτελείτε βρώμικα συμβόλαια θανάτου για να υπάρχει πίεση στους υπαλλήλους του συνδικάτου.



Μόνο οι μπάτσοι, οι δικαστές, οι δημοσιογράφοι και οι δεσμοφύλακες φταίνε για το γενικό αίσχος ρε ξεφτίλες; Οι πολιτικάντηδες δεν φταίνε σε τίποτα; Οι τοκογλύφοι δεν έχουν ευθύνες; Οι μασόνοι είναι αθώες περιστερές; Ρε ά γαμηθείτε πουλημένες κωλοτρυπίδες που παριστάνετε τους επαναστάτες. Τραβάτε στον γνωστό κύριο να πληρωθείτε τις ρουφιανο-υπερωρίες σας κι αφήστε μας εμάς να τα βγάλουμε πέρα με τη χούντα με γυμνά χέρια.



Δεν ξέρω τι νταραβέρια είχε ο μακαρίτης, ούτε γνωρίζω τις κόντρες του. Κάτι γνωστοί μου που τον ήξεραν προσωπικά μου λένε ότι ήταν καλός …οικογενειάρχης. Που κολλάει τώρα η οικογένεια του καθένα με όλα τα άλλα, δεν το καταλαβαίνω. Όταν έχεις συνεργαστεί με τόσους αρχιβρωμύλους και νταβατζήδες των μήντια επί τόσον καιρό, σιγά μη σε άφησαν παρθένα. Πούστηδες και παλικάρια έχουν γίνει μαλλιά-κουβάρια σήμερα και ούτε το γαμημένο αφεντικό τους από τον υπερπέραν δεν μπορεί να τους ξεμπλέξει. Από εδώ όμως, ως το να μας πείσουν ότι ο μακαρίτης ήταν ένας από τους στυλοβάτες της χούντας των ΜΜΕ είναι μεγάλη η γαμημένη απόσταση. Όπως τότε που τα 17 Φλόκια του Νοέμβρη έκαναν “επανάσταση” σκοτώνοντας μπατσάκια και πρακτοράκια δ’ κατηγορίας αντί να βαρέσουν ίσια στην κορυφή της πυραμίδας τους επώνυμους κουφάλες που γαμούσαν νουμεράδα την Ελλαδίτσα.



Βάλτε λοιπόν στον κώλο σας τα μανιφέστα, πληρωμένοι ρουφιάνοι της μασονίας, και αν περισσέψει τίποτα στείλτε το ταχυδρομικώς στους συνταξιούχους ξεκωλιάρηδες στον Κορυδαλλό να το βάλουν κι αυτοί στο δικό τους. Έτσι για να μη μας περνάτε για εντελώς μαλάκες.



Η εκτέλεση ήταν μαφιόζικη και θύμιζε περισσότερο νυχτολούλουδα παρά τρομοκράτες. Όμως όλα έχουν μπλεχτεί τόσο πολύ πιά που δεν ξέρεις που να σταθείς. Όπου και να ακουμπήσεις σε αυτό το βρωμοκράτος της λουμπινιάς λερώνεσαι.


Ο αρχίμπατσος προσφέρει προστασία σε νυχτερινά μαγαζιά.

Ο γιατρός αποφυλακίζει τα λαμόγια.

Ο ηγούμενος κάνει πλάτες σε εμπρηστές και οικοπεδοφάγους.

Ο εφοριακός στήνει μπίζνες εκεί που παίζονται χοντρές μίζες.

Ο τραπεζίτης κάνει τον μεσάζοντα σε πολιτικές πουστιές.

Ο μεγαλοεπιχειρηματίας ξεπλένει αβέρτα ναρκοεκατομμύρια.

Ο ανώτερος κρατικός υπάλληλος κάνει τον νόμο μαστίχα.

Ο δημοσιογράφος σβήνει με τη γόμα του τα κακουργήματα.



Και μην κολλάτε με τους ρόλους. Πάρτε το από την αρχή :

Ο εφοριακός προσφέρει προστασία σε νυχτερινά μαγαζιά.

Ο μεγαλοεπιχειρηματίας αποφυλακίζει τα λαμόγια.

Ο ανώτερος κρατικός υπάλληλος κάνει πλάτες σε εμπρηστές και οικοπεδοφάγους.

Ο γιατρός στήνει μπίζνες εκεί που παίζονται χοντρές μίζες.

Ο δημοσιογράφος κάνει τον μεσάζοντα σε πολιτικές πουστιές.

Ο τραπεζίτης ξεπλένει αβέρτα ναρκοεκατομμύρια.

Ο ηγούμενος κάνει τον νόμο μαστίχα.

Ο αρχίμπατσος σβήνει με τη γόμα του τα κακουργήματα.


Και ξαναπάρτε το από την αρχή :

Ο μεγαλοεπιχειρηματίας προσφέρει προστασία σε νυχτερινά μαγαζιά.

Ο εφοριακός αποφυλακίζει τα λαμόγια.

Ο δημοσιογράφος κάνει πλάτες σε εμπρηστές και οικοπεδοφάγους.

Ο τραπεζίτης στήνει μπίζνες εκεί που παίζονται χοντρές μίζες.

Ο ηγούμενος κάνει τον μεσάζοντα σε πολιτικές πουστιές.

Ο γιατρός ξεπλένει αβέρτα ναρκοεκατομμύρια.

Ο αρχίμπατσος κάνει τον νόμο μαστίχα.

Ο ανώτερος κρατικός υπάλληλος σβήνει με τη γόμα του τα κακουργήματα.



Και ξανά από την αρχή ώσπου να εξαντληθούν όλοι οι δυνατοί συνδυασμοί.


( Μασόνος 30ου ψωλοβαθμού και ρουφιάνοι διαφόρων ειδικοτήτων )


Όλοι είναι πουτάνες και τα κάνουν όλα. Πισωκολλητά, τσιμπούκια, παρτούζες, τραινάκια, bukkake, χρυσά ντούς, κοπροφαγίες, κτηνοβασίες. Σε αυτή τη ρουλέτα της βρωμιάς όλο το κάμα σούτρα των αριθμών είναι παρόν και παίζει. Σε κάθε διάλειμμα οι θεατρίνοι της διαφθοράς πάνε στα καμαρίνια και αλλάζουν μάσκες ο ένας με τον άλλον.



Και πάνω απ’ όλους αυτούς τους ευρύπρωκτους ταγούς της κοινωνίας, ο μαέστρος πολιτικάντης, αυτό το σίχαμα της ελληναράδικης πραγματικότητας διευθύνει με την μπαγκέτα που του ‘δωσαν τούτη την άθλια ορχήστρα της αλλαξοκωλιάς. Δουλειά του είναι να φροντίζει να μην υπάρχουν παραφωνίες και φάλτσα στην κωλοπαρμένη Ποιμενική Συμφωνία του μεγάλου Τέκτονα συνθέτη . Τα πρόβατα πρέπει να είναι ήσυχα ώσπου να γδαρθούν και να σουβλιστούν και ο ρόλος του Ανώτατου Πορνοβοσκού δεν πρέπει να αμφισβητείται ποτέ, γαμώ το μουνί του κι αυτουνού.



Αλλά τι να λέμε τώρα; Διαβάστε εδώ την ουσία:


"Δικέ μας,

πριν οκτώ χρόνια που σε παντρέψαμε είχες γεμίσει μια μεγάλη εκκλησία με φίλους και γνωστούς για να σου ευχηθούν να ζήσεις. Χθες, γέμισες πάλι εκτός από την εκκλησία και όλη την πλατεία για το τελευταίο αντίο.

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε από την ψυχή μας όλους, γνωστούς και άγνωστους, που συμμετέχουν στον πόνο μας για τον άδικο χαμό σου.

Τα στοιχεία της ψυχής σου, η βαθειά σου πίστη, η καθαρότητα της ζωής σου και η φιλάνθρωπη καρδιά σου μας βεβαιώνουν ότι είσαι στην αγκαλιά του Θεού και αυτό είναι η μόνη μας παρηγοριά.

Ευχόμαστε η θυσία σου να λειτουργήσει σαν ξυπνητήρι στη συνείδηση του ελληνικού λαού.

Η γυναίκα σου, οι γονείς σου και τα αδέρφια σου σαν το καλύτερο μνημόσυνο ζητούν από το Θεό να συγχωρέσει τους φονιάδες σου όπως και συ θα ήθελες."



Με λίγα λόγια τα ανθρώπινα κορμιά είναι αναλώσιμα και η εκκλησία κάνει την μεγάλη μπάζα. Όλα τα εισιτήρια πουλημένα, sold-out το μαγαζί του κώλου. Σου ρίχνουν ένα κάρο σφαίρες και καταλήγεις στην αγκαλιά του θεού. Του ίδιου μαγαζάτορα που αναλαμβάνει να συγχωρέσει τους φονιάδες. Αυτό κι αν λέγεται μονοπώλιο και γκρίζα διαφήμιση.



Συγνώμη πάλι, αλλά αν ψάχνατε για τον ορισμό του σκυψίματος, της μοιρολατρίας, και του ραγιαδισμού, μόλις τον βρήκατε. Επειδή τίποτε δεν είναι τυχαίο σε αυτόν εδώ τον κωλόκοσμο γιατί δεν έχει βγει ποτέ ένας να πει:

“…Όχι ρε παλιόπουστες δεν συγχωράω κανένα σας… Θα σας ξεκάνω μέχρι τον τελευταίο… Θα χύσω το αίμα σας όπως χύσατε το δικό μου… Θα σας σβήσω το πουστροκάντηλο και θα σας φάω το γαμημένο σπερνό…Και μετά θα το γιορτάσω τρώγοντας και πίνοντας για τρεις μέρες και τρείς νύχτες, ώσπου τα άταφα κουφάρια σας θα έχουν αρχίσει να γίνονται βορά των σκουληκιών των ορνέων και των αδέσποτων σκύλων…”




Θέλει αρχίδια όμως για να πει κανείς κάτι τέτοιο. Μόνο στην Κρήτη και στη Μάνη είχαν απαυτά αλλά οι δικτατορίες του Μεταξά και του Παπαδόπουλου κι αυτές της Μουνουδού και του Πλαστόκ έκαναν το πάν για να τους τα κόψουν. Η Μάνη τελείωσε, η Κρήτη ευτυχώς βαστάει λίγο ακόμα.




Θυμάμαι τον Creasy (=crazy) / Ντένζελ Γουόσιγκτον στο Man On Fire , που είναι στο παράθυρο με τον τηλεφακό περιμένοντας να ξεπαστρέψει κάτι σκουπίδια.

“Πρέπει να μάθεις να συγχωρείς,” του λέει ο χριστιανός γεράκος και πάραυτα εισπράττει την απίστευτη ατάκα:

“Η συγχώρεση είναι κάτι ανάμεσα στο θεό και σε ‘κείνους… Εγώ απλά κανονίζω την συνάντηση.”





Όλες οι κότες που αφόδευσαν στην χέστρα του πρωθυπουργικού γραφείου τα τελευταία χρόνια ψάχνουν εναγωνίως την συγχώρεση και την οριστική άφεση αμαρτιών. Όλο το γαμημένο σύστημα της απάτης τους είναι δομημένο σε τούτες εδώ τις δυό άνανδρες και ύπουλες έννοιες. Ο ξεφτιλισμένος Αδονάι συγχωρεί από τον σκατοθρόνο του και αυτόν που έκλεψε πέντε οβολούς από τον διπλανό του αλλά και αυτόν που έκλεψε 5 δισεκατομμύρια από το κοινό ταμείο της πολιτείας. Η αναγωγή του εγκλήματος σε εννοιολογικό και ηθολογικό επίπεδο αφήνει επίτηδες έκθετη την οικονομική παράμετρο. Εξισώνει την μικροκλοπή με την διακεκριμένη κλοπή και είναι το εργαλείο για την αμνήστευση των μεγαλοληστών. Αυτός που έκλεψε 5 οβολούς μπορεί εύκολα να τους επιστρέψει ή να τους αναπληρώσει προσφέροντας εργασία στον παθόντα. Αυτός που έκλεψε τα 5 δις ούτε μπορεί ούτε και θέλει να επιστρέψει τίποτα. Δεν είναι κάποιος που έκανε ένα μικρό λάθος ή που ενέδωσε σε μια λαθεμένη στιγμιαία παρόρμηση. Είναι ο συνεχιστής της παράδοσης του οργανωμένου οικονομικού εγκλήματος που πρεσβεύουν οι τρεις βρωμερές Αβραμικές θρησκείες. Είναι μέλος της μαφιόζικης ελίτ που παριστάνει παγκοσμίως τους τίμιους, τους πατριώτες και τους ευσεβείς. Όμως υπομονή, πλησιάζει η μεγάλη γιορτή των πεινασμένων…


( Η οικο-λογική λύση )


Μια γνωστή μου επιχειρηματίας που ζει και εργάζεται στη Νέα Βαβυλώνα μου είπε ότι οι Εβραίοι μαζεύουν βιαστικά κίτρινο μέταλλο.

“Έχει γεμίσει η Αμερική αγγελίες,” μου είπε, “του τύπου : αγοράζω χρυσό σε οποιαδήποτε μορφή και σε τόπ τιμές… Είχα στο σπίτι μου κάτι σκουπίδια, ξέρεις στραβωμένα βραχιόλια, κομμένες αλυσίδες, χαλασμένα μενταγιόν, τέλος πάντων παλιατζούρες που αν δεν ήταν χρυσά θα τα είχα πετάξει εδώ και χρόνια στον σκουπιδοντενεκέ. Τα πήγα σε ένα Εβραίο από αυτούς με τις αγγελίες, τα είδε και μου είπε αμέσως: 150 δολάρια.”

Η κυρία καθότι έμπορος και αυτή του είπε ότι σε ένα άλλο μαγαζί που είχε πάει πριν της πρόσφεραν 300 δολάρια.

“400,” της είπε αμέσως ο Εβραίος.

Η γνωστή μου έκπληκτη για την καλή της τύχη, πήρε τα δολάρια κι έφυγε πετώντας από τη χαρά της.




Μου φαίνεται ότι αυτή είναι η είδηση της δεκαετίας γιατί δεν έχει γραφτεί ακόμα πουθενά. Όχι το ότι οι Εβραίοι αγοράζουν χρυσό τώρα που η τιμή του είναι στα ουράνια, αλλά το ότι δεν παζαρεύουν καν την τιμή. Επειδή εκ γενετής δεν έχω εμπιστοσύνη σε κανέναν, το διπλοτσεκάρισα. Δυστυχώς δεν ήταν ράδιο-αρβύλα. Ύστερα το πήγα και παραπέρα. Βρήκα κάτι υπεραιωνόβιους αργυραμοιβούς που θυμούνται ακόμα λεπτομέρειες από την παιδική τους ηλικία και μου είπαν πως το ίδιο συνέβαινε στην δεκαετία του ’30-40 πριν ξεσπάσει ο παγκόσμιος πατέρας. Οι αιώνιοι χρυσοθήρες μάζευαν και κάποιοι άλλοι προχωρημένοι τους μιμούνταν. Μετά ήρθε ο πόλεμος και η κατοχή και τα χαρτονομίσματα που κατείχαν οι πολλοί έγιναν χαρτοπόλεμος. Αυτοί που είχαν χρυσό, έτρωγαν κοψίδια μέσα στην γενική λόρδα και αγόρασαν την μισή Αθήνα για ένα κομμάτι ψωμί στην κυριολεξία.


Κάντε τώρα τη σούμα και βγάλτε ο καθένας τα συμπεράσματά του.



Μεταξύ μας, απεχθάνομαι τον χρυσό. Ποτέ δεν έχω φορέσει κάτι χρυσό πάνω μου. Ακόμα και τα επίχρυσα ρολόγια μου φέρνουν αναγούλα. Έχω φύγει από ξενοδοχεία γιατί είχαν πολύ χρυσαφί χρώμα στην διακόσμηση. Αν θέλει κάποιος να τον μισήσω για πάντα, ας μου κάνει δώρο μια χρυσαφί μπαρόκ πολυθρόνα.




Βέβαια δεν θα με χάλαγε ένα σετάκι με 6 τέτοιες πολυθρόνες. Με τον όρο να κάθεται σε κάθε μία από αυτές και από ένας πρωθυπουργός των τελευταίων χρόνων. Κι εγώ να είμαι απέναντι με ένα φλογοβόλο. Να τους καρβουνιάζω έναν-έναν μαζί με την πολυθρόνα του και μετά να ζητάω συγνώμη. “Σόρρυ ρε μεγάλε, για την πολυθρόνα πήγαινα.”


Αυτό δε μας λένε τόσα χρόνια οι αρχιπουσταράδες; Ότι πασχίζουν να σώσουν τη χώρα και να χτυπήσουν την διαφθορά, την ακρίβεια, την διαπλοκή και την γραφειοκρατία. Και κατά λάθος, πάντα χτυπάνε εμάς. “Σόρρυ ρε παιδιά, λιτότητα για να μην χρεωκοπήσουμε.” Και όταν έρχεται η απόλυτη πείνα και ο πόλεμος, “Σόρρυ, αλλά οι περιστάσεις απαιτούν θυσίες.”



Η αποδοτικότερη θυσία είναι η ανθρωποθυσία. Όλοι αυτοί που έχουν τα δις τα απέκτησαν θυσιάζοντας συνανθρώπους τους. Πόλεμοι, χούντες, εμφύλιοι και η σπέκουλα που εμπεριέχουν θεμελίωσαν αυτή την τάξη πραγμάτων την βασισμένη στο ψέμα, στην κλοπή και στον φόνο. Δεν λυπάμαι κανέναν τους. Η Ελλάδα οδηγείται τάχιστα σε Κολομβιανό μοντέλο: Σάπια κεντρική κυβέρνηση, μαφιόζικη άρχουσα τάξη, διεφθαρμένη τοπική αυτοδιοίκηση, βρώμικη αστυνομία, ναρκέμποροι αντάρτες, τυφλή τρομοκρατία, διάλυση των πάντων.



Όμως όλα έχουν το κόστος τους. Η μειοψηφία των μασόνων που λήστεψε την πλειοψηφία των πολιτών και χρεοκόπησε τη χώρα, καλύτερα να ξεχάσει τις βόλτες με τα καμπριολέ και τα χαϊλίκια στα κωλομάγαζα της παραλιακής. Τώρα θα κλειστούν στις επαύλεις τους με 50 σεκιουριτάδες και άλλους τόσους σωματοφύλακες 24ώρου. Οι φτωχοί θα πέσουν να τους κατασπαράξουν αλά Βραζιλία. Θα τους απαγάγουν τα παιδιά για λύτρα και θα τους πυροβολούν όπου τους βλέπουν. Όποιος οδηγάει ακριβό αμάξι, θα τρώει μπαταριά, φταίει δεν φταίει. Θα σου βουτάνε την κάρτα στο ΑΤΜ και θα σου κόβουν τα δάχτυλα ένα-ένα για να τους αποκαλύψεις το pin. Όποιος φοράει ρόλεξ θα γυρνάει σπίτι του χωρίς χέρι κι όποιος κυκλοφοράει με καδένα θα βρίσκουν το πτώμα του ακέφαλο στον υπόνομο. Το μόνο που κατάφεραν οι μαλακισμένοι κλέφτες είναι να μπούν οι ίδιοι σε κατ’ οίκον περιορισμό σε μια μετά-Mad Max κοινωνία. Ο φτωχός τελικά θα είναι πιο ελεύθερος με το πιστόλι στη ζώνη, χωρίς μέλλον, χωρίς έγνοιες και χωρίς οίκτο.




( Με κάτι τέτοια θα κυκλοφοράτε )

Το χρυσάφι σε σώζει μερικές φορές αλλά τις περισσότερες σε κάνει στόχο. Οι Βυζαντινές θρησκευόμενες λούγκρες το μόνο που κατάφεραν με το χρυσάφι ήταν να αγοράσουν λίγο χρόνο. Κατόπιν οι βάρβαροι τους πήραν τα πάντα και τους γάμησαν τα σπίτια, τις γυναίκες και τα παιδιά, ειδικά τα αγόρια. Αυτός που έχει τα όπλα και την θέληση κάνει κουμάντο. Όσο για τον χρυσό, όταν τον χρειαστεί τον παίρνει με τη βία.

( Πού έκρυψες το κασέρι ρε παλιόπουστα; )




Το πείραμα στο οποίο είμαστε όλοι πειραματόζωα είναι σε εξέλιξη. Σε λίγο οι αμερικανιές της μεγάλης οθόνης θα φαίνονται ανούσιες γιατί η πραγματικότητα θα έχει μεγαλύτερο σασπένς και περισσότερα πτώματα. Το τελευταίο χαρτί της πλουτοκρατίας είναι οι Σέχτες των κάθε λογής Ξεκωλιάρηδων και οι προβοκάτσιες των παρακρατικών. Αυτοί οι γαμημένοι πράκτορες που κλέβουν τις όποιες ελευθερίες υπάρχουν ακόμα και που νοθεύουν την οργή των πολιτών. Κάθε φορά που το πλήθος είναι έτοιμο να λυντσάρει κάποιον από τους αχρείους, εμφανίζονται οι φαντομάδες και σκοτώνουν κάποιο άσχετο μπατσόνι ή κάποιον που άρπαζε ψίχουλα.


( Tres cojones de la Grecia )


Δεν ξέρω αν θα αποφύγουμε τον τρίτο εμφύλιο.




Αυτό που ξέρω είναι ότι δεν θα παίξει συμφωνία της Βάρκιζας και αφοπλισμός τούτη τη φορά.







Αυτός ο πόλεμος θα είναι μεταξύ θεών.

Η ταχύτητα είναι αυτό που χρειάζεται η ψυχή του σκύλου

13  ΙΟΥΛΙΟΥ  9010

Η μέγιστη δύναμη είναι αυτή της αδράνειας. Η δύναμη της ηλιθιότητας. Η λογική του πέφτω στον γκρεμό, όχι γιατί δεν μπορώ να αλλάξω την πορεία μου αλλά γιατί δεν θέλω να την αλλάξω. Γιατί η γαμημένη ρουτίνα με εξυπηρετεί. Ως τον θάνατο.



Υπάρχουν εκατομμύρια επιχειρήματα να παραθέσει κανείς για να δικαιολογήσει την μωρία και την ατολμία του. Το σκύψιμο του κεφαλιού και τις ταπεινώσεις που δέχεται καθημερινά. Το βόλεμά του σε μια κοινωνία-σκατούλα όπου η μεγαλύτερη μιζέρια του διπλανού είναι η παρηγοριά του αιώνιου μαλάκα. Όπου οι ελπίδες για καλύτερο αύριο εναποτίθενται στο τζόκερ, στο στοίχημα και στα χρηματιστήρια. Δηλαδή στον ξεφτιλισμένο τζόγο. Στον διαχρονικά ελεγχόμενο κουβά.



Μόνιμο στήριγμα οι πατερίτσες που προσφέρει αφειδώς το θεομασονικό ψιλικατζίδικο. Παντογνώστης, θεόσογο, άγιοι, προφητείες, παράδεισοι, μεταθανάτιες αμοιβές και τα καλαμπαλίκια του γαϊδάρου.



Τι στο διάολο έγιναν όλα αυτά τα απίστευτα πνεύματα που τίναξαν στα ουράνια τις δεισιδαιμονίες και τα σκοτάδια της πρώιμης ανθρώπινης βλακείας; Αυτοί που φώτισαν και φωτίζουν επί σειρά αιώνων την ταλαιπωρία που λέγεται Γή;
Αυτοί οι Άνθρωποι (με κεφαλαίο Α) που με την δύναμη του νού και μόνο, έστειλαν τον κόσμο από τις σπηλιές στο διάστημα.



Ούτε μισό νανογονίδιο από τα καλά δεν μας άφησαν αυτοί οι αρχαίοι σαδιστές; Μόνο τα γονίδια της πουστιάς και της γκρίνιας τους μας κληροδότησαν δηλαδή, γαμώ την γκαντεμιά μας μέσα γαμώ;


Ρε μήπως η αρχαία Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ; Μήπως όλα είναι μια παραμύθα και μας κοροϊδεύουν τόσα χρόνια; Μήπως αυτοσαρκαζόμαστε κι εμείς ότι είμαστε μακρινοί συγγενείς με αυτούς που κατοικούσαν σε αυτόν εδώ τον τόπο πριν 3.000 χρόνια; Μήπως το ξέρουμε καλά ότι έχουμε πλαστογραφήσει την ταυτότητα και παριστάνουμε τους κληρονόμους στην αζήτητη περιουσία, εμείς οι καταπατητές;



Θα ήμουν 100 % σίγουρος για τα παραπάνω, αν δεν υπήρχαν τα ελαττώματα. Όλοι οι λαοί έχουν μερικά τα οποία διαιωνίζονται. Τα είχαν οι παππούδες τους, τα έχουν κι αυτοί. Εμείς τα έχουμε κληρονομήσει όλα ατόφια από τους αρχαίους Ελληναράδες. Την φαγωμάρα, τον εγωισμό, την αδιαφορία για τους γύρω μας, την χαιρεκακία, την θεωρητική αντιμετώπιση των πραγμάτων, την αργή αντίδραση στα προβλήματα, την αναβλητικότητα, την τάση προς την άκοπη χλιδή, την αμφισβήτηση όσων αξίζουν, την χλεύη προς όσους λένε κάτι διαφορετικό, την αχαριστία, την ροπή προς την διαφθορά και ένα σωρό άλλα κοσμήματα.



Η βιολογία λέει ότι τα γονίδια δεν μεταβιβάζονται επιλεκτικά. Η τύχη ή η σύμπτωση παίζουν κάποιο ρόλο αλλά το πακέτο δίνεται ατόφιο χωρίς δυνατότητα αλλαγής. Και με καλά και με τα σκάρτα κομμάτια μέσα. Άρα κρύβονται διαμάντια μέσα στη λάσπη του βόθρου που ζούμε μόνο που χρειάζονται πλύσιμο και γυάλισμα για να λάμψουν. Το θέμα είναι πόσες δυνάμεις υπάρχουν για να στρατευτούν και να υπερνικήσουν την αδράνεια. Και ποιοι θα είναι αυτοί που θα βάλουν πλάτη.





Το πρόβλημα είναι πλέον παγκόσμιο. Τα εξουσιαστικά καρτέλ ποτέ δεν υπήρξαν ισχυρότερα στην ανθρώπινη ιστορία απ’ ό,τι είναι σήμερα. Στρατιές ψυχολόγων, σχεδιαστών, φιλοσόφων, γενετιστών, ερευνητών κάθε είδους έχουν πουλήσει τις ψυχές τους στον δαίμονα των αγορών. Όλοι αυτοί οι τρελο-επιστήμονες με τα δαιμονικά ντοκτορά έχουν βαλθεί να μας εξοντώσουν μαζικά.



Όταν δεν ελέγχεις το σώμα σου δεν μπορείς να ελέγξεις ούτε το μυαλό σου. Ψάχνεις να βρεις γαμημένο φυσικό βούτυρο να φτιάξεις ένα πιάτο φαΐ της προκοπής και δεν υπάρχει ούτε για δείγμα. Μόνο χημικά υποκατάστατα και σκατολοΐδια becel, αρχιδέλ, πουτσέλ και πάει λέγοντας. Διαβάζεις την σύνθεση στην πίσω πλευρά του κάθε κουτιού και σου σηκώνεται η τρίχα με το τοξικό μείγμα που πάνε να σου πλασάρουν ως γκουρμεδιά.




Οι πολυεθνικές του κώλου αγόρασαν τα πάντα και τους πάντες και εξοβέλισαν τα αληθινά προϊόντα αντικαθιστώντας τα με χημικές κουράδες. Την ντομάτα την πετάς στον τοίχο και σου γυρνάει πίσω σαν μπαλάκι από καουτσούκ. Την αφήνεις ένα μήνα πάνω στο τραπέζι και δεν παθαίνει τίποτα. Κι ο κόσμος ψοφάει σαν τις μύγες από τους καρκίνους όλων των ειδών. Και μη μου πεί κανείς ότι ζούμε περισσότερο σήμερα. Αυτοί που ζούνε περισσότερο είναι κάτι γέροι που μεγάλωσαν με φυσικά προϊόντα και που ακόμα και τώρα την βγάζουνε στα χωριά τους, στον καθαρό αέρα και με ντόπια καλούδια, σφαχτά και ρακές. Οι υπόλοιποι μαστουροκαταπίνουν 30 διαφορετικά χάπια την ημέρα και κυκλοφοράνε σαν τα ζόμπι. Ούτε ξέρουν που βρίσκονται ούτε ξέρουν τι τους συμβαίνει, ούτε ξέρουν που πάνε. Μόλις έρθει η ημερομηνία λήξης - η οποία είναι νωρίτερα από αυτή που θα πετύχαιναν μόνοι τους αν διατρέφονταν με φυσικά προϊόντα - οι φαρμακέμποροι έχουν γίνει κάτι δις πλουσιότεροι.





Κοιτάξτε γύρω σας πόσοι μεταλλαγμένοι κυκλοφορούν και πείτε μου αν υπήρχαν τόσοι πολλοί πριν 20 χρόνια. Ψάξτε σε φωτογραφίες σχολείων, σε yearbooks σε εκδρομές λυκείων, σε επίκαιρα, σε ό,τι αρχείο θέλετε. Όσο πιο πίσω πάει κανείς, τόσο πιο σπάνια τα παχύδερμα. Αυτό είναι το έργο των άνωθεν πουσταράδων. Όντα πάνω από 150 κιλά βάρος –ξύγκι ανόθευτο- που δεν μπορούν να τρέξουν, δεν μπορούν να περπατήσουν, δεν μπορούν να γαμήσουν, δεν μπορούν ούτε να κάτσουν σε νορμάλ καρέκλα και δεν μπορούν ούτε να αυτοεξυπηρετηθούν για την βασική υγιεινή τους. Μόνο τηλεόραση μπορούν να βλέπουν και αυτήν ξάπλα. Και συνεχίζουν λόγω αδράνειας να σαβουρώνουν τα χημικά μπάζα που τους έκαναν έτσι. Τι πιθανότητες έχει ένα τέτοιο άτομο να φτάσει τα πενήντα; Αυτοί είναι τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Βλέπεις τον Χώκινγκ και τον θαυμάζεις, κοιτάζεις και τους άλλους και στρέφεις το βλέμμα σου αλλού. Θέλεις να ξεχνάς το καταναλωτικό όνειρο-εφιάλτη. Το ότι δουλεύεις μια ζωή και πληρώνεις εισφορές και όταν φτάσεις στη σύνταξη τα τινάζεις και πάνε όλες οι εισφορές στον κουβά. Ο Όργουελ θα είχε πιεί κανέναν αφγανικό μπάφο παλαιάς κοπής τότε που έγραφε τα μέλλοντα γιατί τόση υπεραισιοδοξία μάλλον σε μαστούρα θα του είχε βγει. Βέβαια για να είμαστε δίκαιοι για το 1984 μίλαγε ο άνθρωπος, όχι για το 2010.



Τώρα η παγκόσμια κομπόστα κοντεύει να δέσει. 100 εταιρείες-Λερναίες Ύδρες κάνουν κουμάντο στον πλανήτη. Από το τι τρώει και το τι διαβάζει ο καθένας μας ως το που καταθέτει τα λεφτά του και το τι σκέφτεται να κάνει αύριο. Οι ιδεολογίες έχουν γίνει όλες μια μπαρούφα. Ρεύεσαι και κλάνεις με συντεταγμένες. Για να σε εντοπίζουν εύκολα.





Εδώ τζούφιασαν ακόμα και τα σκυλιά. Ο συγγενής του λύκου βρέθηκε να τρώει χορτάρι και μπισκότα. Τα μισά έχουν έλκος στο στομάχι και τα άλλα μισά νεφρική ανεπάρκεια. Τις προάλλες μια γνωστή μου φιλοξενούσε ένα σκύλο θηρίο της αδερφής της και το τάιζε εκείνα τα σκατολοΐδια που αγοράζει κανείς με το τσουβάλι στο σούπερ μάρκετ. Την μια μέρα μπέζ, την άλλη πράσινα, την άλλη καφέ. Εννοείται ότι το σκυλί ήταν χώμα. Πήγαινε πάνω-κάτω αλλά κάπου το’χανε το νόημα. Με έπιασε απογοήτευση να το βλέπω. Γάτα πέρναγε δίπλα του και ούτε που την έπαιρνε πρέφα.



“Καλά,” της λέω της γνωστής μου, “τι σκατά το ταΐζεις το ζωντανό;”
“ Σκυλοτροφή,” μου λέει, “την καλύτερη της αγοράς.”
“ Να το ταΐσω κι εγώ μια φορά;”
“ Όχι,” μου λέει, “έχει μάθει να μην τρώει από ξένους.”
“'Ντάξει” της είπα, “να το χαιρόσαστε το σκυλοκομοδίνο σας.”


Μεταξύ μας το λυπήθηκα το κακόμοιρο γιατί η εικόνα του έμοιαζε με προφητεία για το δικό μας μέλλον. Ότι σε δέκα χρόνια από σήμερα θα τρώμε όλοι υποχρεωτικά μεταλλαγμένα φύκια. Δε γαμιέται λέω, καθένας με τη μοίρα του, ξένο σκυλί είναι, τι με κόβει;


Πέρασε μια βδομάδα. Ήταν η ημέρα της κρεατοφαγίας. Είχα γονατίσει κάτι χοιρινές όνειρο και βγήκα στο μπαλκόνι να τελειώσω το κρασί μου. Να’ σου ο σκύλος αποκάτω, στον κοινόχρηστο. Κοίταξα τα απομεινάρια στο πιάτο και τις κοκάλες από τα στέκια και μπήκα στον πειρασμό. Κατέβηκα κάτω και πλησίασα το πορτοκαλί φυτό που έμοιαζε με σκύλο.

“Πώς σε λένε ρε κοπρίταρε;”
“ Γούφ,” έκανε εκείνο.
“ Οκέι Γούφ, εμένα με λένε Μάρκο.” Το ζωντανό ήρθε κοντά με μύρισε, κούνησε την ουρά του, όλα κομπλέ.
“Τώρα που δεν είμαι πια ξένος, για περίμενε να σου δείξω κάτι να μου πεις τη γνώμη σου.”
Εκείνο με κοίταξε περίεργα. Πήγα στο σπίτι και ξαναγύρισα με την πιατέλα.
“Για τσίμπα εδώ...”
Του έριξα ένα κοκαλάκι με λίγο κρέας επάνω. Το μύρισε για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου και μετά το εξαφάνισε. Του πέταξα μια ολόκληρη μπριζόλα που είχε περισσέψει. Την χλαπάκιασε αμάσητη. Δεν έχω ξαναδεί σκύλο να τρώει με τόση λαιμαργία. Την τρίτη δόση την άρπαξε στον αέρα, όπως και τις επόμενες. Κράπα-κρούπα τα τσάκισε όλα τα κόκκαλα, το θηρίο. Το μάτι του γυάλισε. Μετά βάλθηκε να με κοιτάει σαν να μου έλεγε, “Αυτό ήταν, δεν έχει άλλο;”

Εκείνη τη στιγμή σαν να ήταν παραγγελία, μια κυρία Γάτα ξεπρόβαλλε από το διπλανό οικόπεδο, όλο νάζι.

“Κοίταξε να δεις Γούφ,” του λέω, “γάτα δεν πρέπει να περνάει έτσι. Σκύλος είσαι ρε πούστη μου δεν είσαι προβατίνα… Πάρ’τη γάτα ρε γαμώτο! Άρπαχ’την!”

Ο Γούφ συσπειρώθηκε και μούγκρισε καρφώνοντας το βλέμμα του στη γάτα που του έδειχνα.

“Φάτην την πουτάνα!”

Ο Γούφ γάβγισε άγρια και όρμηξε προς τη μεριά της γάτας. Εκείνη φυσικά έδωσε δυό πήδους και χάθηκε πίσω από μια μάντρα.




Μετά από δυό-τρεις ημέρες, η γνωστή μου που φιλοξενούσε τον Γούφ με πέτυχε στο δρόμο.
“Τι του έκανες του σκυλιού;”
“…Εγώ; Τι να του κάνω;”
“Δεν τρώει τα μπισκότα και γαβγίζει γάτες. Πριν σε γνωρίσει ήταν πολύ ήσυχο.”
“ Ρε Σόνια, ειλικρινά τώρα, σου φαίνομαι για τύπος που ασχολείται με σκυλιά;”
“ Δεν ξέρω με τι ασχολείσαι, αλλά μακριά από το σκυλί.”





Λένε πως όταν η κοινωνία δεν μπορεί να αλλάξει κάποια άτομα και να τα βάλει σε καλούπι, τότε γίνεται το αντίθετο: τα άτομα αυτά αλλάζουν την κοινωνία. Επιμένω πως αυτή η κρίση είναι πραγματική ευλογία. Ό,τι καλύτερο συνέβη σε τούτη τη χώρα τα τελευταία 200 χρόνια, μπορεί και παραπάνω. Όσο περισσότερο διαρκέσει, τόσο πιο ανθεκτικούς ανθρώπους θα βγάλει. Που θα τρώνε κρέας, κι όχι μπισκότα. Κι αυτοί θα πατήσουν πάνω στα πτώματα των αχρείων που μας έφτασαν ως εδώ. Χωρίς έλεος, χωρίς καν συναίσθημα. Όπως πατάει κανείς πάνω σε σωρούς με σκουπίδια στον σκουπιδότοπο. Και έτσι θα βγούν αυτοί από τον σκατόλακκο και θα τραβήξουν και τους άλλους έξω. Και οι προσαρμοσμένοι στην νέα πραγματικότητα πολίτες ίσως να δώσουν την ώθηση που χρειάζεται ο χρεοκοπημένος θίασος των ληστών για να καταλήξει στον Καιάδα.



Κάποιοι είναι βολεμένοι με το μπανιστήρι στη ζωή. Με το sex στην μικρή οθόνη και στον ύπνο τους. Βολεμένοι με τα πουστροκόμματα στα οποία ανήκουν. Σκλάβοι στους ανίδεους κοτζαμπάσηδες που παίρνουν αποφάσεις για εκατομμύρια ζωές αλλά δεν είναι ικανοί να σφάξουν ούτε αρνί με τα χέρια τους. Δούλοι συνηθειών και σκοτεινών κέντρων που ρυθμίζουν με ντιρεκτίβες την κυκλοφορία του αιώνιου χρέους. Γαμημένα κορόιδα που τους πηδάνε οι πονηροί όποτε γουστάρουν. Χαζοί σκύλοι που καταλήγουν στο πιάτο του Κορεάτη.






Το σάπιο καθεστώς των άχρηστων μασονόδουλων πασχίζει να σπείρει τον τρόμο μπας και καθυστερήσει μερικούς μήνες την πτώση. Αλβανική μαφία,
γεωργιανή μαφία, αφγανική μαφία, είναι όλες δικές του πατέντες. Τα ελληνικά πίτμπουλ τα έχουν στα μπατσογραφεία να μουτζουρώνουν χαρτιά και να τρελαίνονται από την απραξία. Και στο δρόμο τα βγάζουν με αλυσίδα και διπλό φίμωτρο. Αυτά που περιγράφουν στα κανάλια ως εγκληματικότητα δεν είναι ούτε το 10% από την πραγματική. Ένας Ιταλός φίλος μου που είχε έρθει διακοπές πριν ένα μήνα μαζί με την γυναίκα του και δύο παιδάκια 2 και 3 χρονών, μου είπε ότι τον στρίμωξαν 4 άτομα μέρα μεσημέρι μέσα στο βαγόνι του μετρό και του πήραν ό,τι είχε στις τσέπες του, λεφτά, κινητό, διαβατήρια. Δεν έφερε καμιά αντίσταση γιατί μου είπε ότι φοβήθηκε για τα παιδιά του που ήταν μπροστά. Αμέσως κατέβηκε και πήγε στο πρώτο αστυνομικό μπουρδέλο που βρήκε. Εκεί ο υπάλληλος του Χρυσοχόου έγραψε “lost” στην αναφορά που αφορούσε το πορτοφόλι. “Not lost, stolen” υποστήριξε ο Ιταλός, “No,” επέμεινε αυστηρά ο ένστολος ρουφιάνος, “lost” αλλιώς μην την υπογράφεις. Η εντολή είναι σαφής: Να πνίγουν όσες περιπτώσεις μπορούν για να μην φουσκώνουν οι στατιστικές. Να είναι αόρατοι σε όλους τους τσαμπουκάδες και να μην πειράζουν τους τριτοκοσμικούς πορτοφολάδες. Μετά βγαίνει ο κάθε μαλάκας και βρίζει το ΠΑΜΕ και τους συνδικαλιστές ότι διώχνουν τους τουρίστες. Για το ότι δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν πουθενά οι τουρίστες στην Αθήνα χωρίς να γίνουν εύκολος στόχος ληστείας και αρπαγής δεν λένε κουβέντα οι φιλελεύθερες κωλοτρυπίδες, αλλά ούτε και οι προοδευτικές. Σε ένα-δυό χρόνια δεν θα πατάει κανένας ξένος εκτός από τα σκουπίδια που θα έρχονται για να μπεκρουλιάσουν από κεκτημένη μπυροταχύτητα.



Η μαφία του ΔΝΤ και τα υπαλληλάκια της τώρα νανουρίζουν τα θύματα για να μην φέρουν αντίσταση. Κάνει και ξεκωλιασμένη ζέστη για πορείες, φωτιές και δακρυγόνα καλοκαιριάτικα. Τον χειμώνα οι μασονάτοι θα φορέσουν την άλλη μουτσούνα, εκείνη του καταστολέα και το σκηνικό θα αλλάξει.




Όμως τρελοί υπάρχουν τώρα σε όλα τα πόστα. Ακούω και βλέπω αρκετούς με στολή μπάτσου να γαμοσταυρίζουν καθημερινά τον Χρυσοχόο, τον Γαπροδότη και την συμμορία τους που διαλύουν ό,τι έχει μείνει όρθιο στο μπουρδέλο μας. Και αυτοί οι μπάτσοι δεν είναι ούτε νουδόπουστες ούτε χρυσαυγόπουστες ούτε καρατζαφυρερόπουστες. Ούτε φυσικά πουστοπλαστόκοι, ούτε συριζοπουστόνια, ούτε κουκουδόπουστες. Είναι κι αυτοί λεηλατημένοι και τσαντισμένοι πολίτες όπως αρκετοί από εμάς και δεν θα τραβήξουν πολύ ανηφόρα ακόμα φορτωμένοι με τις αλυσίδες των σκλάβων και να τους φτύνει κι ο κόσμος αποπάνω.


Οι πραιτωριανοί έχουν αρχίσει να αποθέτουν τα ακόντια. Αυτό έχει αλλάξει στην Ελλάδα σήμερα και αλίμονο σε εκείνους που δεν το πρόσεξαν ακόμα ή που επιμένουν να το αγνοούν. Το επόμενο βήμα είναι η ολοκλήρωση του σχηματισμού της κρίσιμης μάζας των απηυδισμένων ανέργων. Όταν κοπούν και οι συντάξεις των γονιών που χαρτζιλικώνουν με το υστέρημά τους τους νεότερους και τους κρατάνε μακριά από φασαρίες, τότε θα έχει το πολύ ενδιαφέρον. Τόσα χρόνια στα γήπεδα η νεολαία έχει κάνει καλό φροντιστήριο. Μόνο που τώρα δεν θα χτυπιώνται μεταξύ τους ή με τα ΜΑΤ, αλλά θα κυνηγάνε όλοι μαζί τους άρχοντες του αγώνα και όλη την ομοσπονδία των καριόληδων. Ύστερα έπεται η εθνική καταστροφή και το μεγάλο ξεκαθάρισμα.



Έχω σιχαθεί τις αργές λύσεις και τον αργό θάνατο. Η ταχύτητα είναι αυτό που χρειάζεται. Γκάζι σε σκέψεις, αποφάσεις, λύσεις. Οι δύσκολοι καιροί απαιτούν υψηλές προδιαγραφές και αγωνιστικές επιδόσεις. Όχι κλάψες, μνημόσυνα και λιτανείες.




Οι σκεπτικιστές και οι κυνικοί πάντα χρειάζονται. Για να κρατάνε τα ίσια.




Αυτοί που δεν χρειάζονται είναι οι απατεώνες. Τα έθνη που τους κρεμάνε κατά περιόδους, είναι αυτά που ορίζουν την μοίρα τους ή που τουλάχιστον προσπαθούν.





Δεν υπάρχει εύκολος δρόμος πια. Οι εποχές της ξάπλας πέρασαν ανεπιστρεπτί για τους περισσότερους από μας. Όταν οι διαδικτυακοί τερμίτες τελειώσουν την προεργασία, θα είναι η σειρά των αγανακτισμένων. Όταν κι αυτοί ξεθυμάνουν, ας ελπίσουμε ότι θα αναλάβουν οι μεθοδικοί. Είναι τόσοι πολλοί οι λαιμοί που γυρεύουν θεραπεία από το μέταλλο, ώστε θα χρειαστεί πλάνο με υπερωρίες.






Υ.Γ. Ρίχτε μια ματιά στο άρθρο “ΟΛΑ ΣΤΟ ΦΩΣ”. Στο καινούργιο συλλογικό ιστολόγιο της ομάδας “Σπαρτιάτες” που πήρε σάρκα και οστά πριν μερικές ημέρες. Γίνετε μέλη ή φτιάξτε ο καθένας την δική του ομάδα των Σπαρτιατών. Ο όρος είναι Nέο-Λακωνισμός ( Neo-Spartanism ) και ενδέχεται να χρησιμοποιηθεί αρκετά στο μέλλον.